Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
  • Daisy

    Δεν υπάρχει γέννα χωρίς πόνο. Και αυτό είναι το τέλειο. Γιατί από τη βαθιά και εσωτερική προσπάθεια μας ερχόμαστε κοντά με ένα θαύμα, τη γεννηση μιας νέας ζωής. Δε υπάρχει κερδίζω χωρίς χάνω και αυτή είναι η ομορφιά γιατί δενεσαι , συνδέσαι , καταθέτεις κομμάτι του εαυτού σου, προσπαθείς και "αμείβεσαι".Αυτό μας συνδέει με την ύπαρξη μας. Αρκεί να μην αντιστεκόμαστε στον πόνο "της γέννας" γιατί ειναι το εισητηριο της ζωής.

    Ο τοκετός στο σπίτι είναι μια από τις πιο όμορφες ,έντονες και βαθιές εμπειρίες της ζωής μου. Είχα ελευθερία κινήσεων, εκτιμώ το γεγονός ότι μπορούσα να πάρω το χρόνο μου μόνη μου και να συνδεθώ με το έμβρυο. Να το βιώσω όπως ακριβώς είχα ανάγκη και ένιωθα. Έκανα μπάνιο στη μπανιέρα μου , υπήρχε χαμηλός φωτισμός, ησυχία, και ακούγονταν απαλα η μουσική που ειχαμε επιλέξει. Το μεγαλύτερο παιδί μου κοιμόταν στο δωμάτιο του. Ήταν με τον δικό του τρόπο μαζί μας. Κάτι που με καθησύχαζε βαθιά. Οι μαίες ήταν εκεί για εμάς , σαν "φυλακές άγγελοι" και καθοδηγητές όπου χρειαζόταν με τη ήρεμη φωνή τους , τα λόγια τους, το άγγιγμα τους όταν χρειαζόταν και τον έλεγχο της καρδιάς του εμβρύου πολύ διακριτικά. Λόγια τους όπως " μην αντιστέκεσαι. Είναι η Αέλια που έρχεται κοντά σου" "τα πας πολύ καλά" και απαλά η ενεργητική παρουσία τους δίπλα μας χωρις λόγια. Παρουσία με εμπιστοσύνη σε εμάς ότι μπορούμε να τα καταφερουμε και ξέρουμε ακριβώς τι έχουμε ανάγκη . Με σεβασμό. Ο σύντροφός μου ήταν μαζί μας σε ολη τη διαδικασία του τοκετού με την παρουσία του να είναι απαραιτητα βοηθητική για εμάς και υποστηρικτική. Το άγγιγμα του , το βλέμμα του, η εμπιστοσύνη του, ο χώρος που μας έδινε, η ενέργεια τού. Και καθώς ήμουν ελεύθερη να κάνω ότι κίνηση είχα αναγκη.

    Ενιωθα ότι θέλω να σηκωθώ και να κινηθώ οπως εμένα με ανακούφιζε και χρειαζοταν το σώμα μου . Δεν διήρκεσε πολύ και τότε εμφανίστηκε το κεφαλάκι της Αελιας. Ο σύντροφός μου με κρατούσε αγκαλιά και οι μαιες ηταν παρούσες , βοηθητικες και μη παρεμβατικές στη διαδικασία της εξώθηση. Έγινε απόλυτα με το δικό μας ρυθμό χωρίς βία. Κάποιας στιγμή με ρώτησε η μαία αν θέλω να πιάσω το κεφάλι της γιατί είχε εμφανίστει. Ακούμπησα τη Αέλια το χέρι μου και από εκείνη τη στιγμή "μπήκα σε άλλη διάσταση" δεν υπήρχε πια πόνος παρα μόνο ροή και ήμουν ένα με αυτή. Και πολύ σύντομα και μαγικά είχα την Αέλια στην αγκαλιά μου. Πρωτοσυναντησα την Αελια λέγοντας " είμαι πολύ περήφανη" . Ειναι από τις πιο μαγικές εμπειρίες στη ζωή μου και σημαντικές για την όλη πορεία της ζωής μας και της εξέλιξης μου. Το πρωί ο γιος μας που ξυπνησε συνάντησε μια έκπληξη και γέμισε το προσωπάκι του φως!!!! Ήταν και είναι μαγικό!

    Εύχομαι σε όλες τις γυναικες να εμπιστεύονται τις βαθύτερες κατευθυνσεις τους και τα σώμα τους και το εμβρυο που όλους αυτούς τους μήνες της εγκυμοσύνης τα κατάφεραν μέχρι τον τοκετό μαζι και να βιώνουν με εμπιστοσύνη τη γέννα τους γιατί εκτός από ένα βρέφος γεννιέται και μια μητέρα. Και όσο και αν αυτό έχει πόνο διαλύεται όταν μπαίνουμε στην άλλη διάσταση που περιέγραψα, οταν ακούσαμε τον βαθύτερο εαυτό μας και τελικά βιώνουμε το θαύμα . Να είστε καλά και να εμπιστεύεστε την ύπαρξη σας!

  • Σίσσυ

    Ήταν Μάρτιος του 2019 όταν στα χέρια μου κρατούσα τη Β χοριακή με ανεβασμένη τιμή, μετά από χρόνια προσπαθειών.  Έκλαιγα με αναφιλητά από χαρά. Εκείνη τη στιγμή αποφάσισα ότι αν η εγκυμοσύνη μου είναι φυσιολογική και χωρίς προβλήματα, ήθελα να γεννήσω φυσικά χωρίς αναίτιες παρεμβάσεις.

    Έτσι ξεκίνησε και η συνεργασία μας με τον γυναικολόγο, κ. Σταμάτη Στουρνάρα, ο οποίος  στην πορεία έγινε «ο Σταμάτης μας». Ένας γυναικολόγος με αγάπη για τη δουλειά του, εξαιρετικός επιστήμονας, ενσυναίσθηση και σεβασμό στη γυναικεία φύση.

    Μέσα από το Σταμάτη βρήκαμε τη μαία μας, Κατερίνα Γεωργακούλα. Από το πρώτο λεπτό της συνομιλίας μας, από το τηλέφωνο,  κατάλαβα ότι υπήρχε χημεία και θα μπορούσαμε να συνεργαστούμε άψογα. Τους τελευταίους μήνες της εγκυμοσύνης, η Κατερίνα μας προετοίμασε για τον τοκετό, τον θηλασμό, την περιποίηση του μωρού και αισθανθήκαμε σίγουροι να γίνουμε γονείς.

    Ένα βράδυ του Νοέμβρη, στις 39+2 εβδομάδες,  το μωρό μας αποφάσισε να έρθει στον κόσμο. Τα νερά έσπασαν στις 03:15 και η πρώτη μου επαφή ήταν η Κατερίνα. Με καθησύχασε, μου υπενθύμισε τις ανάσες, τις στάσεις και ετοιμάστηκε να έρθει στο πλευρό μου. Δεν άργησε να έρθει σπίτι μας και αμέσως αισθάνθηκα ασφάλεια. Με μουσική της επιλογής μας, χαμηλό φως και με τη βοήθεια του συζύγου μου σε εναλλαγές στάσεων, χωρίς να το καταλάβω, φτάσαμε σε διαστολή 8.

    Αποφασίσαμε να φύγουμε για το μαιευτήριο. Καθ´ οδόν για το μαιευτήριο αγχώθηκα. Στο σπίτι ένιωθα ασφάλεια. Ένιωσα πως θα μπορούσα να γεννήσω και στο σπίτι.

    Μπήκαμε στο δωμάτιο του τοκετού με τον σύζυγό μου, τον Σταμάτη και την Κατερίνα, γεμίσαμε την μπανιέρα, ο φωτισμός ήταν χαμηλός και άρχισα και πάλι να συγκεντρώνομαι στις ανάσες μου και στο μωρό μου. Η απαλή φωνή της Κατερίνας δίπλα μου να με ενθαρρύνει ήταν αυτό που με χαλάρωσε και με βοήθησε να συνεχίσω. Στις επόμενες δυο ώρες είχα το αγοράκι μας στην αγκαλιά μου, δέρμα με δέρμα. Έκλαιγα από απόλυτη ευτυχία!

    Αμέσως με τη βοήθεια της Κατερίνας θήλασα το μωρό μου. Για τις επόμενες μέρες ο Σταμάτης και η Κατερίνα ήταν στο πλευρό μου για ότι χρειαζόμουν.

    Θέλω να ευχαριστήσω θερμά τον γιατρό μου και την νεραϊδούλα μαία μας για το σεβασμό, την αγάπη και την εμψύχωση που μου προσέφεραν. Χωρίς εσάς δεν θα είχα αυτό τον υπέροχο τοκετό. Δε θα μπορούσα να έχω καλύτερη ομάδα. Με τον σύζυγό μου είχαμε την πιο όμορφη εμπειρία της ζωής μας.

  • Ερμιόνη

    Η κόρη μου, η Κασσάνδρα μου, γεννήθηκε στις 3/12/2014, 09:00 π.μ., με προγραμματισμένη καισαρική τομή στις 37+2 εβδομάδες, με βάρος 1.730 gr και νοσηλεύτηκε στη ΜΕΝΝ για 20 μέρες (τις πρώτες 10 σε θερμοκοιτίδα). Η καισαρική για εμένα ήταν μια τραυματική εμπειρία αφενός σωματικά, αλλά κυρίως ψυχολογικά. Έτσι λοιπόν ήμουν αποφασισμένη πως την επόμενη φορά θα γεννήσω φυσιολογικά.

    Τρεισήμισι χρόνια αργότερα, αποφασίσαμε με τον Τέλη να ξεκινήσουμε τις προσπάθειες για δεύτερο παιδί. Ενάμιση μήνα μετά, η επίσκεψη σε γυναικολόγο της περιοχής (προάστιο Αθήνας) επιβεβαίωσε την εγκυμοσύνη. Ήμασταν και οι τρεις μας πολύ ευτυχισμένοι, για εμένα όμως δεν άργησε να έρθει η αγωνία για το αν όλα θα πάνε καλά και αν θα καταφέρω αυτή τη φορά να έχω έναν φυσιολογικό τοκετό.

    Πέρασαν οι μήνες, φτάσαμε στις 30 εβδομάδες και όλα έβαιναν καλώς, τόσο με εμένα όσο και με το μωρό. Μετά το τέλος του υπέρηχου, ο γιατρός (συνεργάζεται με δημόσιο Νοσοκομείο) ανέφερε πως θα πρέπει να δρομολογήσει το χειρουργείο, παρόλο που όλον αυτόν τον καιρό δεν είχε γίνει λόγος για καισαρική τομή και εμείς αφελώς θεωρούσαμε πως δεν ήταν απαραίτητη. Αργότερα την ίδια ημέρα, διαπίστωσα ότι κάναμε λάθος, καθώς στην Ελλάδα κάποιοι γυναικολόγοι πραγματοποιούν Φυσιολογικό Τοκετό μετά από Καισαρική Τομή (VBAC) και ακόμα λιγότερες γέννες έχουν γίνει σε δημόσια μαιευήτρια.

    Μετά απο δύο μήνες, αρχές του 9ου, με πολύ άγχος, αγωνία, αναζήτηση και διάβασμα, αποφασίσαμε να αλλάξουμε ιατρική ομάδα και κλείσαμε ραντεβού με την μαία Κατερίνα Γεωργακούλα και τον γυναικολόγο Σταμάτη Στουρνάρα. Απο την πρώτη στιγμή κατάφεραν να μας κάνουν να αισθανθούμε ηρεμία, ασφάλεια και εμπιστοσύνη. Λόγω της ήδη προχωρημένης εγκυμοσύνης, έκανα αρκετές συναντήσεις προετοιμασίας-τοκετού στο σπίτι με την Κατερίνα. Μέσα σε μερικές εβδομάδες έμαθα τα πάντα για το σώμα μου, την εγκυμοσύνη και το μωρό μου, καθώς μας εξήγησε τα πάντα λεπτομερώς και με τρόπο κατανοητό.

    Στον τελευταίο μου υπέρηχο από εμβρυομητρικό στις 40+1 εβδομάδες τα αμνιακά υγρά ήταν πάρα πολύ κάτω του φυσιολογικού ορίου (ανιδράμνιο) και το μωρό βρισκόταν σε οπίσθια θέση. Έτσι λοιπόν ο Σταμάτης και η Κατερίνα μου πρότειναν να μην περιμένουμε άλλο και την Παρασκευή στις 40+4 η Κατερίνα ήρθε στο σπιτι και εφαρμόσαμε φυσικές μεθόδους πρόκλησης τοκετού: ήπια πολλές κούπες με βότανα, έκανα πολλές ασκήσεις εμπέδωσης του εμβρύου, περπατήσαμε παρέα, έβγαλα γάλα και με είχε ήδη συμβουλέψει να αυξήσουμε τις ερωτικές επαφές την τελευταία αυτή εβδομάδα και να βρίσκομαι σε κίνηση. Τελικά, τα καταφέραμε και το μεσημέρι γύρω στις 15:30 συνειδητοποίησα πως ξεκίνησαν οι συστολές. 

    Φύγαμε για το μαιευτήριο και έγινε η εισαγωγή, γύρω στις 00:30 μπήκαμε στην αίθουσα τοκετού με μικρή διαστολή και μου έβαλαν έναν φορητό καρδιοτοκογράφο για να έχω ελευθερία κινήσεων, αφου διαπιστώθηκε πως μόνον όταν ήμουν ξαπλώμενη έπεφταν οι παλμοί του μωρού.

    Το δωμάτιο ήταν σχεδόν σκοτεινό και μαζί μου βρίσκονταν μόνο ο Τέλης και η μαία. Χάρη στην υποστήριξή τους ήμουν καθ’ όλη την διάρκεια του τοκετού απόλυτα συγκεντρωμένη στις αναπνοές μου, δυνατή κατά την διάρκεια των συστολών και ήρεμη μόλις έφευγαν. Όσο περνούσε η ώρα γινόταν όλο και πιο δύσκολο, όμως χάρη σε εκείνους τα κατάφερα. Ο Σταμάτης παρακολουθούσε και επιτηρούσε διακριτικά τον τοκετό χωρίς να παρεμβαίνει. Δεν είχα ιδέα τι ώρα ήταν όταν μεταξύ ύπνου και ξύπνιου ένιωσα το μωρό στον κόλπο, ζήτησα να σηκωθώ, καθώς εκείνη την στιγμή ήμουν ξαπλωμένη στο πλάι και ξεκουραζόμουν. Έκατσα στα τέσσερα σε ένα στρώμα στο πάτωμα για να ξεκινήσω τις εξωθήσεις και μετά απο μερικές προσπάθειες ξεπρόβαλε πρώτα το κεφαλάκι του και ύστερα ολόκληρο το μώρο μου. Η Κατερίνα τον έπιασε και κατευθείαν μου τον έδωσε.

    Το Σάββατο 26/01/2019 και ώρα 06:45 αγκάλιασα για πρώτη φορά τον γιο μου, Μιχάλη. Όλος ο πόνος και η κούραση εξαφανίστηκαν με μιας και την θέση τους έδωσαν  σε μια στιγμή απόλυτης ευτυχίας που τον κρατούσα στα χέρια μου, ικανοποίησης που κατάφερα να γεννήσω έτσι όπως είχα φανταστεί και ανακούφισης που όλα είχαν πάει κατ’ ευχήν. Περάσαμε την επόμενη ώρα αγκαλιασμένοι στο κρεββάτι, όπου και θήλασα κατευθείαν. Πριν μας μεταφέρουν στο δωμάτιο και το μωρό στον παιδίατρο, τον κράτησε και ο Τέλης αγκαλιά skin to skin.

    Ήταν πραγματικά μια πολύ όμορφη εμπειρία, έως και ονειρική θα μπορούσα να την χαρακτηρίσω, κάτι που δεν περίμενα. Πίστευα ότι θα ήταν επώδυνη και κουραστική, αλλά διαψεύστηκα. Και όλα αυτά τα χρωστάω στην Κατερίνα και τον Τέλη που ήταν δίπλα μου κάθε στιγμή, μου κρατούσαν το χέρι και με καθοδηγούσαν με τις φωνές τους εκείνες τις δύσκολες ώρες. Έυχομαι όλες οι γυναίκες να είναι τόσο τυχερές όσο ήμουν εγώ και να βιώσουν έναν τοκετό με σεβασμό και αγάπη.

  • ΕΛΙΝΑ ΠΑΠΑΘΕΟΔΩΡΟΥ

    Η Κατερίνα πλέον είναι ο άνθρωπός μου, ξεκινήσαμε από την προετοιμασία γονεϊκότητας και επιλέξαμε με τον σύζυγό μου ο τοκετός να γίνει στο σπίτι. Ήταν η πιο δυνατή εμπειρία της ζωής μου! Η Κατερίνα ήταν δίπλα μου σαν άγγελος, τα καταφέραμε άψογα μαζί! Ευχαριστώ για όλα!

  • Ελένη

    Δεν ξέρω πως θα βάλω όλα όσα έχω να πω σε μια σειρά, το σίγουρο είναι πως δε θα άλλαζα τίποτα και καμία από τις αποφάσεις που πήρα, μαζί με τον άντρα μου, στον τελευταίο μήνα της εγκυμοσύνης μου. Θέλαμε έναν φυσικό και ήρεμο τοκετό με ασφάλεια και σεβασμό και αυτό καταφέραμε. Ήμουν στισ 40+5 ημέρες όταν ξεκίνησαν ήπιες συσπάσεις το πρωί. Τηλεφώνησα στη μαία ήρθε με είδε, με καθυσήχασε πως όλα βαίνουν καλώς και είπαμε να δούμε πως θα συνεχιστεί η μέρα.

    Οι συσπάσεις συνέχιζαν μέσα στη μέρα αλλά ένιωθα αρκετά καλά. Γύρω στις 18:00 και επειδή δεν είχαν σταματήσει, ήρθε πάλι η μαία μας και με είδε. Κάναμε και ένα καρδιογράφημα στη μπέμπα και όλα ήταν καλά. Κατά τις 22:00 καταλάβαινα πως άρχιζα και βάραινα και οι συσπάσεις διαρκούσαν περισσότερο. Μπήκα να κάνω ένα ζεστό ντουζ όπως μου πρότεινε η Κατερίνα (η μαία που σας έλεγα) μέχρι να έρθει.  Μετά από λίγο αποφασίσαμε να πάμε στο μαιευτήριο και να συνεχιστεί εκεί ο τοκετός όπως είχαμε προγραμματίσει. Όταν φτάσαμε ήμουν 9 εκατοστά και κάπου εκεί εφόσον ανέβηκα στην αίθουσα τοκετών, έσπασαν τα νερά μόνα τους. Ήμουν ελεύθερη να κινηθώ, να αλλάξω θέση θυμάμαι να με έχει ο άντρας μου αγκαλιά και όταν ερχόταν η συστολή να γυρνάω στα γόνατα.

    Ένιωθα πλήρως συγκεντρωμένη και δυνατή. Και μετά από λίγο ένιωσα ότι έπρεπε να σπρώξω. Με δύο φορές το παιδί μου γεννήθηκε τόσο ήρεμα ήμουν η πρώτη που το έπιασα αγκαλιά και ο άντρας μου έκοψε τον ομφάλιο λώρο μετά από λίγη ώρα. Πόσο μαγική στιγμή να γεννιέται το παιδί μου και εγώ να είμαι εκεί και να το αγκαλιάζω. Ευχαριστώ ειλικρινά αρχικά τον άντρα μου που με στήριξε στη διάρκεια της εγκυμοσύνης μου και έπειτα την μαία μας την Κατερίνα που ήταν εκεί σαν βράχος στη διάρκεια της εγκυμοσύνης να μας λύνει προβληματισμούς και να μας ενθαρρύνει στα μαθήματα προετοιμασίας και στην ώρα του τοκετού που μου έδωσε την ευκαιρία να γεννήσω το παιδί μου και όχι να μου το ξεγεννήσει.

    Ευχαριστούμε από καρδιάς!

  • Popi Patsia

    Υπέροχος χώρος. Η Κατερίνα είναι η πιο καταρτισμένη και στοργική μαία που έχω γνωρίσει ποτέ! Νιώθω τυχερή που την είχα δίπλα μου στον τοκετό μου.

  • Μαριάνθη Ζ.

    Τοκετός στο σπίτι; Στο πρώτο σου παιδί; Στην Ελλάδα; Πάντα ήθελα να ζήσω αυτή την εμπειρία, αλλά ποτέ δεν μπορεσα να απαντήσω σε όλες αυτές τις ερωτήσεις που έπεσαν βροχή από συγγενείς και φίλους όταν εξέφρασα την επιθυμία μου.

    Άρχισα να ενημερώνομαι από επιστημονικές σελίδες και βιβλία όπως του Michel Odent. Σιγά σιγά ανοιγόταν μπροστά μου μια νέα διάσταση, όπου ο τοκετός στο σπίτι δεν ήταν μόδα αλλά φυσικό γεγονός. Άρχισα να στέκομαι στα πόδια μου και να μπορώ όλο και περισσότερο να υποστηρίξω την επιλογή μου. Τώρα έμενε να βρω επαγγελματίες υγείας που θα σέβονταν τις επιθυμίες μου.

    Και να'μαι ένα πρωινό στο IROIS, έχοντας διαβάσει και ακούσει καλές κριτικές. Από κείνη τη μέρα και σε όλη την εγκυμοσύνη μου οι μαίες του IROIS ήταν δίπλα μου λύνοντάς μου απορίες, δίνοντάς μου δύναμη, θετική ενέργεια και συμβουλές. Δεν προσπάθησαν ποτέ να με καθοδηγήσουν κάπου, αλλά με ενθάρρυναν να ακούσω τι θέλει το μέσα μου, πού και πώς θα νιώσω ασφάλεια και γαλήνη για να γεννήσω.

    Έτσι έφτασα να φέρνω στη ζωή την κόρη μου σπίτι μου. Αν γυρίσω πίσω να κοιτάξω βλέπω καθαρά πλέον μια εικόνα: εμένα στο σαλόνι μου να αναπνέω δυνατά και να κινούμαι ελεύθερα,μια πισίνα, τον σύντροφό μου να κοιτάζει με δέος και οι μαίες μου να προσφέρουν με σεβασμό αυτό ακριβώς που έχω ανάγκη πριν καν το ζητήσω. Χαμηλά φώτα, η φωνή μου να κυριαρχεί μες στην απόλυτη ησυχία. Εκεί ένιωθα ασφαλής, στο μικρό μου σαλόνι είχα όλες τις πολυτέλειες του κόσμου.

    Σας ευχαριστώ από καρδιάς!

  • ΣΟΦΙΑ

    Η βοήθεια της Κατερίνας κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, του τοκετού, και της λοχείας ήταν καθοριστική για εμένα. Η υποστήριξή της, τόσο στο συναισθηματικό, όσο και στο πρακτικό επίπεδο, έκανε τον τοκετό για εμένα μία πολύ όμορφη εμπειρία. Καθ´ όλη τη διάρκεια των οδυνών παραμείναμε σπίτι κάνοντας χαλαρωτικές ασκήσεις και μασάζ κάθε φορά που ερχόντουσαν οι πόνοι. Παρέμεινα στο σπίτι για αρκετή ώρα και πήγα στο μαιευτήριο δύο ώρες πριν γεννήσω. Επιπλέον, η υποστήριξη και καθοδήγηση της Κατερίνας στα θέματα του θηλασμού ήταν πάρα πολύ σημαντική. Κατερίνα σε ευχαριστώ για τον επαγγελματισμό σου, την βοήθεια σου, το αμέριστο ενδιαφέρον σου, και την μεγάλη σου αγάπη για αυτό που κάνεις.

Positive SSL